บทที่ 8: คำเชิญเข้าร่วมสมาคม
หลังจากเดินดูรอบๆ ไป๋เจ๋อก็พอจะเข้าใจภาพรวม
ภารกิจในลานกว้างนี้สามารถแบ่งออกได้เป็นสามประเภทหลัก
ประเภทแรกคือ ภารกิจเบ็ดเตล็ด
ซึ่งรวมถึงการทำความสะอาดห้องปฏิบัติการ การดูแลสวนสมุนไพร การเป็นผู้ช่วยสอนในคาบทำสมาธิ และอื่นๆ
ภารกิจเหล่านี้ง่ายและเรียบง่ายที่สุด ทั้งยังปลอดภัยมาก แต่ในทางกลับกัน มันมีวงจรที่ยาวนานและรางวัลที่ไม่น่าพอใจนัก
บ่อยครั้ง หลังจากทำไปเจ็ดวัน จะได้รับ แต้มอุทิศ เพียงประมาณ 10 แต้ม ซึ่งพอที่จะซื้อใบ หญ้ารวบรวมวิญญาณ ได้แค่ 2 ใบเท่านั้น
ประเภทที่สองคือ ภารกิจการทดลอง
โดยปกติแล้วจะมีเพียงประเภทเดียว: การช่วยเหลืออาจารย์คนใดคนหนึ่งในการทดลอง
ภารกิจเหล่านี้ไม่เพียงแต่ใช้เวลาสั้น แต่รางวัลของมันยังสูงจนน่าดึงดูดใจ
สามารถทำเงินได้ถึง 50 แต้มอุทิศ ในวันเดียว
อย่างไรก็ตาม จากการสังเกตของไป๋เจ๋อ มีคนรับภารกิจประเภทนี้น้อยมาก
ส่วนสาเหตุน่ะเหรอ ไม่ต้องคิดก็รู้
ท้ายที่สุดแล้ว เป็นเพราะความไม่แน่นอนและความเสี่ยงสูงของการทดลอง
ว่ากันว่าในยุคมืด พ่อมดจำนวนมากที่ขาดแคลน หนูทดลอง มักจะล่อลวงนักเรียนด้วยรางวัลสูงๆ เพื่อช่วยในการทดลอง ซึ่งนำไปสู่การเสียชีวิตหรือการกลายพันธุ์ของนักเรียนจำนวนมาก
ในยุคนั้น จำนวนพ่อมดฝึกหัดที่เสียชีวิตในการทดลองของพ่อมดมีไม่น้อยไปกว่าผู้ที่เสียชีวิตในความขัดแย้งทางการต่อสู้
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาหลายหมื่นปีต่อมา เนื่องจากการสืบทอดความรู้ที่สมบูรณ์แบบขึ้น พ่อมดไม่จำเป็นต้องพึ่งพา การทดลองในมนุษย์ เพื่อวิจัยความรู้อีกต่อไป และการทดลองที่อันตรายจำนวนมากก็ค่อยๆ ถูกยกเลิกไป
แม้ว่าจะต้องการ หนูทดลอง จริงๆ พ่อมดก็มักจะใช้ทาสที่จับมาจากระนาบอาณานิคมมาทดลอง มากกว่าที่จะสิ้นเปลืองผู้ฝึกหัดของตนเอง
จนถึงทุกวันนี้ การทดลองที่ต้องการความช่วยเหลือจากนักเรียนมักจะมีความเสี่ยงต่ำมาก
แน่นอนว่า ไม่ว่าความเสี่ยงจะต่ำเพียงใด ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีความเสี่ยงเลย
ตราบใดที่มันคือการทดลอง ก็ย่อมมีความเป็นไปได้ที่จะเกิดอุบัติเหตุ
ดังนั้น หากไม่เดือดร้อนเรื่องเงินอย่างหนักจริงๆ ก็ไม่มีนักเรียนคนไหนเต็มใจที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อรับภารกิจการทดลอง
ไป๋เจ๋อก็ไม่มีข้อยกเว้น เขาข้ามภารกิจเหล่านี้ไปโดยตรง ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง
ประเภทสุดท้ายคือ ภารกิจที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้
ตามชื่อที่บ่งบอก ภารกิจเหล่านี้ต้องการการต่อสู้ รวมถึงการเฝ้ายามพื้นที่เหมืองแร่หรือสวนสมุนไพรนอกเมือง การกำจัดมอนสเตอร์ในเหมืองบางแห่ง และการล่าสิ่งมีชีวิตอันตรายในป่า
ความอันตรายของภารกิจเหล่านี้สูงที่สุด แต่รางวัลก็มักจะสูงมากเช่นกัน โดยเริ่มต้นที่ขั้นต่ำ 100 แต้มอุทิศ
อย่างไรก็ตาม หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋เจ๋อก็ยังคงยอมแพ้ต่อภารกิจเหล่านี้
เขายังไม่เชี่ยวชาญ ศาสตร์เวท แม้แต่แขนงเดียว การจะรับภารกิจเช่นนี้โดยอาศัยเพียงกายภาพระดับ อัศวิน ก็ไม่ต่างอะไรกับการไปหาที่ตาย
ผู้ที่กล้ารับภารกิจต่อสู้มักจะเป็นพ่อมดฝึกหัดระดับสาม หรือพ่อมดฝึกหัดระดับสองที่ครอบครองไอเทมปราณ
"ดูเหมือนว่าฉันจะเลือกได้แค่ภารกิจเบ็ดเตล็ดสินะ"
ไป๋เจ๋อไหวไหล่อย่างจนใจและเริ่มเลือกภารกิจ
แต่ในขณะนั้นเอง สายตาของเขาก็หยุดชะงักลงทันที
'หมายเลขภารกิจ 877' 'เนื้อหาภารกิจ: ดูแลสวนยาสมุนไพรหมายเลข 8, ระยะเวลา 7 วัน' 'ข้อกำหนดภารกิจ: เชี่ยวชาญความรู้จากหลักสูตรต่างๆ เช่น วิชาเพาะปลูกพืชพรรณ, วิชาเภสัชศาสตร์พื้นฐาน, วิชาการจำแนกวัตถุพิเศษ, สรรพศาสตร์, และ วิชาพฤกษศาสตร์หายาก และเชี่ยวชาญ ศาสตร์เวท ‘ออร่าพฤกษา’ อย่างชำนาญ' 'รางวัลภารกิจ: 50 แต้มอุทิศ'
ท่ามกลางภารกิจเบ็ดเตล็ดมากมายที่มีรางวัลเพียง 10 แต้มอุทิศ ภารกิจนี้โดดเด่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพียงเพราะรางวัลของมันสูงกว่าภารกิจอื่นถึงห้าเท่า!
"50 แต้มอุทิศ... รางวัลสูง แต่เงื่อนไขก็เข้มงวดมากเช่นกัน" ไป๋เจ๋อครุ่นคิดอย่างไตร่ตรอง
ในบรรดาความรู้ห้าหลักสูตรที่ภารกิจต้องการ วิชาเภสัชศาสตร์พื้นฐาน และ วิชาพฤกษศาสตร์หายาก เป็นหลักสูตรขั้นสูง นอกจากนักเรียนที่ปรารถนาจะเป็น เภสัชกร ซึ่งจะศึกษาโดยเฉพาะแล้ว คนอื่นๆ อย่างมากก็จะแค่ทำความเข้าใจโดยทั่วไปและจะไม่เจาะลึกเลย
ส่วน ออร่าพฤกษา นั้นเป็น ศาสตร์เวทศูนย์วงแหวน ประเภทหนึ่ง ซึ่งมีหน้าที่เร่งการเจริญเติบโตของพืช
เช่นเดียวกัน นอกจากนักเรียนที่ปรารถนาจะเป็น เภสัชกร แล้ว ก็ไม่มีใครศึกษา ศาสตร์เวท ประเภทนี้ซึ่งไม่ค่อยมีประโยชน์ในการเพิ่มความแข็งแกร่ง
และผู้ที่ปรารถนาจะเป็น เภสัชกร ก็มักจะมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยและจะไม่ชายตามองภารกิจเช่นนี้เลย
นักเรียนที่จะพิจารณารับภารกิจนี้ก็ไม่ผ่านเงื่อนไข
ดังนั้น มันจึงค่อนข้างกระอักกระอ่วน
"ไม่น่าแปลกใจที่ไม่มีใครรับภารกิจนี้เลยหลังจากที่มองดูกันมานาน"
ไป๋เจ๋อยิ้มเล็กน้อย เขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับคนอื่น แต่ภารกิจนี้เหมาะกับเขามาก
แม้ว่าเขาจะไม่เคยแตะต้องหลักสูตรขั้นสูงทั้งสองเลย แต่นั่นก็ไม่สำคัญ ด้วย เนตรแห่งสรรพความรู้ ตราบใดที่เขาหาหนังสือที่เกี่ยวข้องในห้องสมุดเจอ เขาก็สามารถเชี่ยวชาญมันได้ในไม่กี่นาที
มีเพียง ออร่าพฤกษา เท่านั้นที่จะต้องใช้เวลาในการวิเคราะห์และฝึกฝน
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋เจ๋อก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว
เขารับภารกิจนี้!
วงจรภารกิจ 7 วัน นำรางวัลไปแลกใบ หญ้ารวบรวมวิญญาณ ได้ 7 วัน และส่วนที่เหลือเก็บไว้ซื้อ ต้นแบบศาสตร์เวทภารกิจนี้คุ้มค่าที่จะทำ!
อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้น เขายังต้องเรียนรู้ ออร่าพฤกษา เสียก่อน
"ตอนนี้ฉันเหลือเงินแค่ 7 เหรียญทอง ยังขาดอีก 13 เหรียญทองถึงจะซื้อ ออร่าพฤกษา ได้"
คิ้วของไป๋เจ๋อขมวดเข้าหากัน เงินเป็นปัญหาใหญ่จริงๆ
ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลังของเขา
"ไป๋เจ๋อ"
ไป๋เจ๋อหันกลับไปและเห็นกลุ่มคนยืนอยู่ข้างหลังเขา
ชายห้าคนและหญิงสามคน ทุกคนล้วนเป็นใบหน้าที่คุ้นเคย เป็นกลุ่มจากห้องสามที่เลื่อนขั้นเป็นพ่อมดฝึกหัดก่อนเขานั่นเอง
ผู้นำกลุ่มคือเส้าหง ผู้ซึ่งมีพรสวรรค์ในห้องสามเป็นรองเพียงเฉิงหลี่
"ไม่เจอกันนานนะ ไป๋เจ๋อ"
เส้าหงยกมือขึ้นทักทาย รอยยิ้มจริงใจบนใบหน้าของเขาทำให้ผู้คนรู้สึกใกล้ชิดอย่างเป็นธรรมชาติ
อย่างไรก็ตาม ไป๋เจ๋อยังคงไม่แสดงความเห็นต่อเรื่องนี้
เขาจำไม่ได้ว่าเคยพูดคุยกับเส้าหงเกินกว่าสองสามคำ และคนหลังก็ไม่เคยเป็นมิตรกับเขาขนาดนี้มาก่อน พฤติกรรมที่ไม่ปกติในปัจจุบันของเขาเห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะสถานะพ่อมดฝึกหัดระดับ 1 ของเขา
ท้ายที่สุดแล้ว มันก็คือการมองคนที่สถานะ
แต่เมื่ออีกฝ่ายยิ้มให้ ก็คงจะทำตัวหยาบคายใส่ได้ไม่ลง ไป๋เจ๋อจึงทักทายกลับไปเช่นกัน
"ไม่เจอกันนาน"
"ฉันได้ยินว่านายก็เลื่อนขั้นเป็นพ่อมดฝึกหัดแล้ว ฉันเดาว่านายคงจะมาที่เขตภารกิจเพื่อดูลาดเลา ก็เลยมาหานาย และก็เจอจริงๆ ด้วย" เส้าหงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"มีธุระอะไรรึเปล่า?" ไป๋เจ๋อถาม
สีหน้าของเส้าหงจริงจังขึ้น และเขากล่าวว่า "พวกเรามาที่นี่เพื่อเชิญนายเข้าร่วมสมาคมของเรา"
"สมาคม" ไป๋เจ๋อเลิกคิ้ว
สมาคม ตามที่เรียกกัน หมายถึงกลุ่มที่นักเรียนจัดตั้งขึ้นเอง เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และข้อมูลเชิงลึก และช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
สถาบันหอคอยสูงมีประเพณีการก่อตั้ง สมาคม มาอย่างยาวนาน
สมาคม ที่โดดเด่นเป็นพิเศษบางแห่งถึงกับดำเนินมาตั้งแต่หลายร้อยปีก่อนจนถึงปัจจุบัน
ตัวอย่างเช่น สมาคมอสรพิษเงา, สมาคมปัญญา, และ สมาคมกุหลาบเหล่านี้เป็น สมาคม เก่าแก่ที่มีชื่อเสียงในสถาบัน รวบรวมพ่อมดฝึกหัดที่ยอดเยี่ยมไว้นับไม่ถ้วน
นอกจากนี้ สมาคม ใหม่ๆ ที่ก่อตั้งโดยนักเรียนใหม่ก็เกิดขึ้นในสถาบันทุกปีเช่นกัน
แน่นอนว่า เนื่องจากเหตุผลต่างๆ มี สมาคม ใหม่เพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นที่อยู่รอดได้นานกว่าสองภาคเรียน มักจะล่มสลายไปไม่นานหลังจากการก่อตั้ง
"พวกเราทุกคนมาจากห้องสาม และก็ค่อนข้างคุ้นเคยกันดี เราก็เลยตั้งสมาคมขึ้นมาง่ายๆ ปกติเราจะแลกเปลี่ยนความรู้และข้อมูลกัน และยังสามารถเตรียมตัวสำหรับ การทดสอบ ที่กำลังจะมาถึงได้ด้วย" เส้าหงอธิบาย
"การทดสอบ?" ไป๋เจ๋อเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย "การทดสอบ อะไร?"